Een paspoort of ID-kaart voor je baby: zo vraag je het aan

De vakantie is geboekt en dan bedenk je het: jullie paspoorten liggen in de la, maar je baby heeft er geen. Kan zo’n klein kind wel zomaar mee de grens over?

Nee. Elke baby heeft voor elke buitenlandse reis een eigen paspoort of ID-kaart nodig, ook een pasgeborene van een paar weken en ook binnen Europa. Bijschrijven in het paspoort van een ouder bestaat sinds 2012 niet meer.

De aanvraag loopt via de gemeente, net als de aangifte en de andere regelzaken na de geboorte. Hieronder staat hoe dat werkt, hoe je aan een goedgekeurde babypasfoto komt, en wat je extra regelt als één ouder alleen met het kind reist.

Een paspoort of een ID-kaart?

Welk document je kiest, hangt af van waar je naartoe gaat:

Twijfel je, kijk dan naar de eerstvolgende reis. Voor een vakantie binnen Europa is de ID-kaart de goedkoopste keuze; weet je dat er verdere reizen aankomen, dan begin je meteen met een paspoort.

Kijk bij het boeken wel even na of je bestemming een ID-kaart accepteert. Niet elk Europees land doet dat; voor het Verenigd Koninkrijk is bijvoorbeeld een paspoort nodig.

Beide documenten zijn bij kinderen onder de 18 vijf jaar geldig. De eerste aanvraag gaat dus een flink stuk kindertijd mee.

Hoe werkt de aanvraag?

De aanvraag doe je bij de gemeente waar je kind is ingeschreven, in deze volgorde:

1. Kijk wanneer je terechtkunt en maak online een afspraak voor een reisdocument voor een kind.
2. Laat kort voor de afspraak een officiële pasfoto maken (zie hieronder); die mag maximaal zes maanden oud zijn.
3. Regel de toestemming van beide gezaghebbende ouders. Bij veel gemeenten kan dat digitaal met DigiD; anders vul je het formulier van je gemeente in en voeg je kopieën van beide identiteitsbewijzen toe.
4. Ga samen met je baby naar de afspraak en neem je eigen legitimatie mee.
5. Haal het document na ongeveer vijf werkdagen op, binnen drie maanden na de aanvraag. Vraag bij het maken van de afspraak of je baby ook bij het ophalen mee moet; dat verschilt per gemeente.

Gaat zo’n kleine baby daar echt zelf mee naartoe? Bij de aanvraag wel, hoe jong ook: de gemeente controleert of het kind bij de foto en de gegevens hoort, en dat kan alleen met het kind erbij. Of je baby ook bij het ophalen mee moet, verschilt per gemeente; veel gemeenten willen dat wel, bij andere hoeft dat bij jonge kinderen niet.

Je baby hoeft er verder niets voor te doen; met een draagzak heb je aan de balie je handen vrij voor het papierwerk.

De toestemming zit zo: voor een paspoort is tot 18 jaar toestemming van beide gezaghebbende ouders nodig, voor een ID-kaart tot 12 jaar. Bij een baby geldt het dus voor allebei de documenten. Geeft de andere gezaghebbende ouder geen toestemming, of is die onbereikbaar, dan kun je de rechtbank om vervangende toestemming vragen.

Komt de reis sneller dichterbij dan de levertijd, dan kan bij de meeste gemeenten een spoedaanvraag tegen meerprijs. Vaak ligt het document er dan de volgende werkdag al.

Hoe kom je aan een pasfoto van een baby?

De pasfoto van een baby volgt dezelfde basisregels als die van jou: recht van voren, ogen zichtbaar, een egale lichte achtergrond, geen schaduw en geen handen in beeld.

Voor kinderen onder de zes jaar zijn de eisen soepeler. De mond mag open, het hoofd mag wat scheef, de ogen hoeven niet op één lijn en een neutrale blik is niet verplicht. Ondersteunen mag ook, zolang de steun niet op de foto zichtbaar is, bijvoorbeeld met een hand onder een wit doek.

Zelf thuis maken valt in de praktijk tegen. Een fotograaf of fotoservice kent de trucs: een liggende baby op een wit doek fotograferen, of een steuntje net buiten beeld houden.

Plan de foto op een moment dat je baby uitgerust en gevoed is, en maak hem kort voor de aanvraag; een baby verandert snel van gezicht en de foto mag maximaal zes maanden oud zijn. Welk dagdeel meestal rustig verloopt, zie je terug in een baby tracker app waarin je voedingen en slaap bijhoudt.

Mislukt de eerste poging, dan neem je even pauze, doe je een rondje op de arm en probeer je het opnieuw. Fotografen die vaker baby’s fotograferen, rekenen daar al op.

Reis je straks alleen met je baby?

Reist één ouder alleen met het kind, dan kan de Marechaussee bij de grens vragen om bewijs dat de andere gezaghebbende ouder daarmee instemt. Ook sommige landen vragen daar bij aankomst naar.

Daarvoor bestaat het formulier voor toestemming voor reizen met een minderjarige van de Rijksoverheid. Vul het per kind apart in, voeg een kopie van het identiteitsbewijs van de thuisblijvende ouder toe, en neem een recent uittreksel of de geboorteakte mee waaruit het gezag blijkt.

Het is een paar minuten papierwerk, en het voorkomt een lang gesprek aan de grens.

Wanneer begin je hiermee?

Het meeste werk zit in de volgorde: eerst de afspraak, dan de foto, dan de aanvraag, en daarna nog het wachten.

• Tussen de aanvraag en het ophalen zitten ongeveer vijf werkdagen. De wachttijd voor een afspraak komt daar nog bij en verschilt per gemeente; voor de zomervakantie loopt die vaak op.
• Kijk daarom eerst wanneer je bij je gemeente terechtkunt, en plan de fotograaf daar vlak voor.
• Zet de einddatum van het document meteen in je agenda. Vijf jaar is lang, en een verlopen kinderdocument valt anders pas bij het inpakken op.
• Loop bij het boeken meteen de rest van het reislijstje na: geldt er een minimumleeftijd bij de maatschappij, is de zorgverzekering in orde voor het buitenland, en zijn er voor de bestemming extra vaccinatie-adviezen. Voor dat laatste kun je bij de GGD terecht.

Documenten bij de hand

In BabyTracker bewaar je documenten zoals de zorgpas en het vaccinatieoverzicht bij je kind, en zet je de ophaaldatum van het paspoort als afspraak met een herinnering. Zo begint de vakantie niet met zoeken.

Bekijk herinneringen